باز هم یارانه

سالهای طولانی بود که چیزی وجود داشت به اسم سوبسید و کمتر کسی نه نام آن را شنیده بود و نه معنی آن را می دانست و بعدها گفتند که این سوبسید باید برای کالاهای اساس ی باشد و بسیاری از کالاها و خدمات را از شمول آن خارج کردند و مدتی بعد سیستم اسم گذاری که بسیار فعال است نام یارانه را که بسیار شبیه رایانه است  را انتخاب نمود!

قرار شد که یارانه کالاهای اساسی قطع گردد و ما به تفاوت آن به مردم پرداخت گردد تا کسانی که زیاد مصرف می کنند از جیب خود بپردازند و گفتند که این امر باعث آبادی و آبادانی کشور می گردد.ما به تفاوت اندکی پرداخت گردید و در واقع بیشتر گرو ه های مردم پرمصرف تشخیص داده شده و متضرر گردیدند و اینک داستان به دین جا رسید که پرداخت یارانه از طرف دولت باعث رکود جامعه شده و گرفتن آن توسط مردم خجالت آور! باز هم مشخص نیست که در آینده چه چیز باعث رشد کشور میگردد؟

اما سوال اساسی در یارانه ای ست که مردم به حکومت می دهند و معلوم نیست چقدر و تا کی؟خرید سیم کارت به ارزش واقعی چند هزار تومان با  ودیعه یک میلیونی با مدتها انتظار  ، نرخ بهای مکالمه تلفن ،خرید ماشین به قیمت چندین برابر قیمت واقعی  و... مثال های بی شماری ست از پرداخت یارانه از طرف مردم!

اگر خرید کالاها و خدمات به قیمت واقعی باشد و در مقابل  دستمزد ها هم به قیمت های استاندارد جهانی باشد آن چیز که باقی میماند رفاه و شرایط بهتر زندگی ست.

/ 2 نظر / 4 بازدید
محمد رضا

سلام بزرگوار خدا قوت ...خوب مینویسی

زانیار

چند روز پیش یکیشون اومده بود تو تلویزیون میگفت با دادن یارانه داریم فرهنگ گداپروری رو پرورش میدیم[خوشمزه]