مطلبی درمورد دکتربزرگواری در مشهد به نام دکتر شیخ خواندم که بی اختیار من رو به یاد دکتری در گوهردشت کرج به نام دکتر نیکزاد انداخت. هردو بزرگوار و هر دو مشهدی!

نمیدانم الان در قید حیات هستند یا نه.اگرهستند خداوند سلامت نگهشان بدارد و اگر در حیات نیستند قرین رحمت

وقتی به عنوان بیمار خدمتشان میرفتیم به  مطبشون که زیرزمین منزل مسکونیشان بود اگر مریض داشتند و باید منتظر میماندیم چند بار از مطب بیرون میامدند و بابت انتظار عذر خواهی میکردند.وقتی هم وارد مطب میشدیم هم مریض رو ویزیت میکردند و هم همراهان مریض! در حالی که اگر مثلا ویزیت هزار تومان بود بابت ویزیت بیمار و همراهانش مثلا ١٠٠ تومان میگرفت. و البته امپول هم خودش میزند و بسیار بسیار مهربان مودب وخوش صحبت ودوست داشتنی.

البته من هیچ وقت دوست نداشتم که ویزیت کم بدم.ولی احساس میکنم که اگر نیازمند بودم یا رند وپول دوست, میشد حتی به جای پرداخت ویزیت چیزی هم از دکتر گرفت!زمانی هم که مریض نداشتند به گلهای زیبای باغچه خونه رسیدگی میکردند.

و یه واقع می شود و باید قبل ازان که پزشک بود یا قاضی یا .... فقط انسان بود.

انسانم ارزوست!


خاطراتی از دکتر شیخ

www.sohagroup.com
با سپاس از دوستی که این ایمیل را ارسال کرده است
دکتر مرتضی شیخ ، پزشک انسان دوستی است که در دوران کودکی من در مشهد مشغول طبابت بود و کسی از اهالی مشهد نیست که نامی از او یا خاطرهای از او نداشته باشد یا نشنیده باشد.

دکتر شیخ از مردم پولی نمی گرفت و هر کس هرچه می خواست توی صندوقی که کنار میز دکتر بود می‌انداخت و چون حق ویزیت دکتر 5 ریال تعیین شده بود ( خیلی کمتر از حق ویزیت سایر پزشکان آنزمان)، اکثر مواقع، سر فلزی نوشابه به جای پنج ریالی داخل صندوق انداخته میشد و صدایی شبیه انداختن پول شنیده می‌شد.

محله ما در مشهد نزدیک کوچه دکتر شیخ است. مادرم از قول دختر دکتر شیخ تعریف می کرد که روزی متوجه شدم، پدر مشغول شستن و ضد عفونی کردن انبوه سر نوشابه های فلزی است!

با تعجب گفتم: پدر بازیتان گرفته است؟ چرا سر نوشابه ها را می شورید؟

و پدر جوابی داد که اشکم را در آورد.

او گفت:

دخترم، مردمی که مراجعه می کنند باید از سر نوشابه‌های تمیز استفاده کنند تا آلودگی را از جاهای دیگر به مطب نیاورند، این سر نوشابه‌های تمیز را آخر شب در اطراف مطب می‌ریزم تا مردمی که مراجعه می کنند از اینها که تمیز است استفاده کنند. آخر بعضی‌ها‌ خجالت می‌کشند که چیزی داخل صندوق مطب نیاندازند.

خاطراتی از دکتر شیخ

- نقل از یک سبزی فروش :ابتدا که دکتر در محله سرشور مطب بازکرده بود و من هنوز ایشان را نمی شناختم. هر روز قبل از رفتن به مطب نزد من می آمد و قیمت سبزیها را یادداشت می کرد اما خرید نمی کرد ، پس از چند روز حوصله ام سر رفت و با کمی پرخاش به او گفتم : مگر تو بازرسی که هر روز می آیی و وقت مرا می گیری ؟ وی گفت : خیر، من دکتر شیخ هستم و قیمت سبزیجات را برای آن می پرسم تا ارزانترین آنها را برای بیماران خودم تجویز کنم .

-
از دکتر حسین خدیوجم نقل است :روزی در مطب دکتر بودم و او برای بیمارانش آب پاچه تجویز می کرد. از ایشان پرسیدم چرا بجای سوپ جوجه ، آب پاچه تجویز می کنید ؟ ایشان گفتند : چون برای جبران ضعف بدن بیمار مانند سوپ جوجه موثر است و مهمتر آنکه پاچه گوسفند ارزان است .

- روزی در اواخر عمر که دکتر در بستر بیماری بود و همانجا هم بیمار می دید، یکی از فرزندان وی به ایشان پیشنهاد کرد حداقل ویزیت را 5 تومان کنید ، دکتر در جواب گفت : عزیزم من یا دیوانه ام یا پیغمبرم ، اگر دیوانه ام که با دیوانه کاری نمی توانید بکنید و اگر پیغمبرم بیخود می کنید به پیغمبر خدا دستور می دهید .

- روزی مردی از دکتر سئوال می کند: شما چرا با این سن و خستگی ناشی از کار از موتور سیکلت استفاده می کنید؟ دکتر در جواب می گوید :منزل مریضهایی که من به عیادتشان می روم آنقدر پیچ در پیچ است و کوچه های تنگ دارد که هیچ ماشینی از آن نمی تواند عبور کند، بنابراین مجبورم با موتور به عیادتشان بروم .

و آری این اوج عزت انسانی است ، طوری زندگی کند که حتی نام خود را هم به فراموشی بسپارد و بحدی در خدمت مردم و البته برای رضای خالق غرق باشد و پس از مرگ احسان و عظمت کارش آشکار گردد. دکتر شیخ بیش از اینکه دکتر باشد معلمی بود که اخلاق همراه با مهربانی و صفا را به شاگردان و مریدان مکتبش آموزش داد.
و
 


تاريخ : چهارشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ۱٢:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : غلامرضا دهمشکی | نظرات ()
  • وبلاگ شخصی
  • اسپرت
  • 

    Top Blog
    وبلاگ برتر در تاپ بلاگر